Η πρόσφατη άτυπη Πενταμερής Διάσκεψη για το Κυπριακό υπό την αιγίδα του ΓΓ του ΟΗΕ, με τη συμμετοχή του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας, του ηγέτη της τ/κ κοινότητας και των εγγυητριών δυνάμεων (Ελλάδας, Τουρκίας και Ηνωμένου Βασιλείου), αποτελεί ακόμα ένα βήμα στην πορεία της διαιώνισης και διαχείρισης της κατοχής και των συνεπειών της και της διαίρεσης του κυπριακού λαού.
Στην ατζέντα της διάσκεψης κυριάρχησε η συζήτηση γύρω από τα λεγόμενα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, με έμφαση στη διάνοιξη νέων σημείων διέλευσης. Τα ΜΟΕ τα οποία εφαρμόζονται για δεκαετίες στο Κυπριακό, πέραν από το γεγονός ότι δεν λύνουν το κύριο πρόβλημα της τουρκικής κατοχής, πολύ συχνά αποτελούν πεδίο προστριβών και αντιπαράθεσης μεταξύ των δύο κοινοτήτων όπως γίνεται τώρα σε σχέση με τη διαφωνία που υπάρχει για την διάνοιξη νέων σημείων διέλευσης σε Πυρόϊ, Λουρουτζίνα, Κόκκινα και Μια Μηλιά ή στο θέμα των φωτοβολταϊκών στην νεκρή ζώνη, και την απαίτηση της τ/κ πλευράς για απευθείας διασύνδεση με την λεγόμενη «αρχή ηλεκτρισμού» των κατεχομένων.
Στην πράξη τα ΜΟΕ στο Κυπριακό, μπορεί να έχουν πρακτικά οφέλη και να επιτρέπουν την επαφή μεταξύ των δύο κοινοτήτων, λειτουργούν επί της ουσίας ωστόσο ως μηχανισμοί διαχείρισης της κατοχής και της διχοτόμησης, ενώ δημιουργούν την εντύπωση μιας κανονικότητας, μέσα στην οποία το status quo παγιώνεται.
Περαιτέρω τα ΜΟΕ μπορούν να προετοιμάζουν επικίνδυνους συμβιβασμούς τους οποίους επιβάλλουν οι αστικές τάξεις των εμπλεκόμενων χωρών και ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, όπως ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και μπορούν να μετατραπούν σε μηχανισμούς παγίωσης του διαχωρισμού, παρά υπέρβασής του. Μην ξεχνάμε ότι το άνοιγμα των οδοφραγμάτων του 2003 είχε προηγηθεί του δημοψηφίσματος για το διχοτομικό σχέδιο Ανάν το 2004.
Επιχειρείται δε από κατοχικής πλευράς και των ιμπεριαλιστών συμμάχων της, όπως μέσα από την κάλυψη/πρόφαση των ΜΟΕ να προωθηθεί η άμεση ή έμμεση αναβάθμιση του ψευδοκράτους με στόχο, είτε την «ταϊβανοποίηση», είτε εν τέλη την αναγνώριση του παράνομου μορφώματος στα κατεχόμενα.
Αποκαλυπτικά ως προς τα πιο πάνω και οι τοποθετήσεις Ερντογάν στις 20 Ιουλίου κατά την παράνομη επίσκεψη του στην Κύπρο, όπου ξεκάθαρα μίλησε για δύο κράτη και λύση που θα οδηγεί σε δύο τέτοια κράτη. Ως εκ τούτου η ιμπεριαλιστικού πρόσημου πενταμερής, με τέτοιες τοποθετήσεις από πλευράς Τουρκίας, δεν ήταν παρά μια τράπουλα με σημαδεμένα χαρτιά, στην οποία προσήλθε η Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη, έχοντας και τις ευλογίες όλων των κομμάτων. Τα δε πανηγύρια της Κυπριακής και Ελλαδικής Κυβέρνησης μέσα από τις δηλώσεις Χριστοδουλίδη, Μητσοτάκη, Γεραπετρίτη, αποτελούν συνθήματα για να ρίξουν στάχτη στα μάτια των λαών της Κύπρου και Ελλάδας.
Ο λαός μας να είναι σε εγρήγορση κόντρα στους εφησυχασμούς και τα κόλπα της κυβέρνησης, των αστικών κομμάτων και τα παραμύθια περί δίκαιης λύσης, στα πλαίσια παζαρέματος των ιμπεριαλιστών, αυτών δηλαδή που έχουν διαιρέσει τον τόπο και τον λαό μας, των ίδιων που εμπνεύστηκαν και υλοποιήσαν το δίδυμο έγκλημα που οδήγησε στη τραγωδία του 1974.
Ως ΚΠΚ έχουμε αναδείξει την ανάγκη έντασης της πάλης ολόκληρου του κυπριακού λαού, για δίκαιη λύση του Κυπριακού, απελευθέρωση και επανένωση του συνόλου του λαού μας, με τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής και εξάλειψη των συνεπειών της. Για αποχώρηση όλων των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και κάθε ξένου στρατού και αγήματος, αλλά και κατάργηση των βάσεων από το νησί. Για μια Κύπρο ακέραιη και ανεξάρτητη, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες, μακριά από ιμπεριαλιστικές δοσμένες λύσεις. Μια λύση προϊόν της ίδιας της πάλης του κυπριακού λαού, η οποία θα συνδέει τον αγώνα για αποτίναξη της κατοχής, με την πάλη για ανατροπή του κύριου υπαίτιου. Του καπιταλισμού. Μια πατρίδα με μια κρατική οντότητα με μία διεθνή προσωπικότητα, μια ιθαγένεια και μια ενιαία κυριαρχία, με σημείο αναφοράς τον ένα λαό (που περιλαμβάνει Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Αρμένιους Μαρωνίτες, Λατίνους).
