Σήμερα συμπληρώνονται 12 χρόνια από την δολοφονία του αντιφασίστα μουσικού Παύλου Φύσσα από νεοναζί της εγκληματικής οργάνωσης, Χρυσής Αυγής. Μια δολοφονία που έγινε με την προκλητική ανοχή της αστυνομίας, της οποίας τα ειδικά κατασταλτικά σώματα (όπως ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, ΔΡΑΣΗ) λειτουργούσαν σαν συγκοινωνούντα δοχεία με την νεοναζιστική οργάνωση.
Είχε προηγηθεί πριν λίγες μέρες (12 Σεπτεμβρίου 2013) η δολοφονική επίθεση στους κομμουνιστές συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα, η δολοφονία του Πακιστανού εργάτη Σαχζάτ Λουκμάν, τον Ιανουάριο του 2013, από μέλη της Χρυσής Αυγής, όπως και πολλές άλλες επιθέσεις σε μετανάστες και Έλληνες εργάτες, σε αριστερούς και αντιφασίστες.
O φασισμός έχει βαθιές ρίζες στο σύστημα, καθώς είναι γέννημα θρέμμα του καπιταλισμού και αποτελεί την πιο βάρβαρη έκφραση της αστικής τάξης ενάντια στα λαϊκά στρώματα και την εργατική τάξη. Γι’ αυτό και οι νεοναζί ως γνήσιο τέκνο του συστήματος, εξυπηρέτησαν άμεσα το αστικό κράτος του κεφαλαίου, όπως και τις πολιτικές ΕΕ, ΝΑΤΟ και ΗΠΑ. Παρά το ότι επιχείρησαν με μια κάλπικη δήθεν αντισυστημική ρητορική και προπαγάνδα, να παραπλανήσουν και να στρατολογήσουν λαϊκές μάζες στις γραμμές τους, στην πραγματικότητα στήριξαν όλα τα μέτρα υπέρ της πλουτοκρατίας, την περίοδο που ήταν κοινοβουλευτικό κόμμα. Όσο δρούσαν στο περιθώριο λειτουργούσαν ως παρακρατική συμμορία ενάντια στους αγώνες του εργατικού κινήματος και της νεολαίας, κάτι που εντάθηκε όταν είχαν εκλογική άνοδο και αποτέλεσαν επίσημα το μακρύ χέρι της εργοδοσίας, ως οι τραμπούκοι των αφεντικών ενάντια σε απεργούς, αλλά και του αστικού κράτους, όταν αξιοποιήθηκε για την στοχοποίηση και τις επιθέσεις ενάντια σε πρόσφυγες.
Το εργατικό και λαϊκό κίνημα τσάκισε τους φασίστες σε κάθε κοινωνικό χώρο και συνέβαλε με την δράση του ώστε να καταδικαστεί η Χρυσή Αυγή ως εγκληματική οργάνωση. Όμως σήμερα, μόλις πέντε χρόνια μετά την δικαστική απόφαση, ο αρχηγός τους Μιχαλολιάκος και τα περισσότερα στελέχη τους αποφυλακίζονται. Η αστική δικαιοσύνη στην πραγματικότητα, “ξεπλένει” τον ρόλο της χρυσής αυγής και των άλλων φασιστικών συμμοριών ως το μακρύ χέρι του συστήματος.
Εδώ στην Κύπρο το ΕΛΑΜ που ιδρύθηκε ως παράρτημα της Χρυσής Αυγής, κάτι που δήλωσε ο ίδιος ο πρόεδρος του ΕΛΑΜ σε τηλεοπτικό σταθμό, (την μέρα μάλιστα της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα) λέγοντας χαρακτηριστικά ότι είναι η χρυσή αυγή της Κύπρου, σήμερα που έχουν εδραιωθεί ως ένα ακροδεξιό κόμμα με εκπροσώπηση στους αστικούς θεσμούς, άλλαξαν τακτική και αρνούνται κάθε σύνδεση με την χρυσή αυγή. Τίποτα όμως δεν έχει να αλλάξει ως προς τον χαρακτήρα του κόμματος τους και τον ρόλο που επιτελούν, αφού αποδεικνύεται καθημερινά μέσα από την πολιτική τους, ότι είναι ένα βαθιά συστημικό και συντηρητικό κόμμα που εξυπηρετεί το κεφάλαιο και τις κυρίαρχες δυνάμεις ενάντια στους εργαζομένους. Σαν πρόθυμοι υπηρέτες του ιμπεριαλισμού, στηρίζουν ένθερμα και την γενοκτονία εις βάρος του λαού της Παλαιστίνης, αφού γι’ αυτούς το Ισραήλ αποτελεί ένα κράτος πρότυπο, ως ένα κράτος που προωθεί με τον πιο επιθετικό τρόπο τα σχέδια του Ιμπεριαλισμού και παράλληλα εφαρμόζει σκληρή καταστολή, σε όσους σηκώνουν κεφάλι.
Ο αγώνας για να τσακιστεί ο φασισμός δεν μπορεί παρά να συνδέεται άμεσα με την πάλη για μια καλύτερη ζωή, για τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις της εργατικής τάξης, της νεολαίας και του λαού μας, για μια άλλη Παιδεία, για την αλληλεγγύη των λαών, για την ανατροπή του βάρβαρου συστήματος εκμετάλλευσης που γεννά τον φασισμό.
