Τον Νοέμβρη του 1973 η Ελλάδα, με επίκεντρο το Πολυτεχνείο στην Αθήνα σείστηκε από τα συνθήματα Ψωμί – Παιδεία -Ελευθερία και Έξω το ΝΑΤΟ.
Το αίμα ακόμα κυλούσε στους δρόμους του Σαντιάγο της Χιλής, η φωνή του Βίκτωρ Χάρα είχε σιωπήσει ενώ η πένα του Νερούδα ήταν οριστικά ακίνητη στη θέση της.
Η εξέγερση του Πολυτεχνείου διαπέρασε τα σύνορα της χώρας, έστειλε το μήνυμα σε όλον τον κόσμο, μήνυμα αγώνα κατά του φασιστικού και χυδαίου καθεστώτος των συνταγματαρχών.
Ένα καθεστώς που επιβλήθηκε με βία και αίμα από τους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς προκειμένου να υπηρετηθούν τα σχέδια τους με αποκορύφωμα την ανατροπή του Μακαρίου και την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο.
Ένα καθεστώς που μισούσε την Παιδεία και τον Πολιτισμό, που έφτασε να λογοκρίνει ακόμα και τον Αισχύλο!
Σήμερα, 52 χρόνια μετά, τα συνθήματα και το περιεχόμενο της Εξέγερσης είναι πιο επίκαιρα από ποτέ.
Με τον ιμπεριαλισμό σε υπερδιέγερση, με τον αντικομμουνισμό να είναι σημαία των ΗΠΑ (έως και…επίσημη εβδομάδα αντικομμουνισμού έφτιαξαν πρόσφατα οι φασίστες της Ουάσιγκτον), με την Οικονομία του λεγόμενου ελεύθερου κόσμου να έχει προσανατολισθεί ολοκληρωτικά στην «Οικονομία του Πολέμου», με την επίμονη μαζική φτωχοποίηση των κοινωνιών και τον εμετικό υπερπλουτισμό όχι απλά των λίγων αλλά των ελάχιστων, ο αγώνας του Πολυτεχνείου αποκτά δυναμικό φως για να είναι ξανά πυξίδα κι’ οδηγός.
Η πάλη, η οργανωμένη πάλη με συνειδητή ταξική αντίληψη είναι ο μόνος δρόμος για μια κοινωνία ανθρώπινη στην οποία όλοι μπορούν να ζήσουν με αξιοπρέπεια.
Η Κύπρος, κατεχόμενη τόσο από τη ΝΑΤΟϊκή Τουρκία όσο και από τη ΝΑΤΟϊκή Βρετανία, βρίσκεται παγιδευμένη σ’ ένα σταυροδρόμι γεμάτο θανατηφόρες παγίδες.
Δεν πρέπει να εμπλακεί στους σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών που στοχεύουν στην «λύση» του Κυπριακού υλοποιώντας έτσι τα σχέδια της Άγκυρας, των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι, θα δικαιωθεί ο κατακτητής. Οι σχεδιασμοί τους, όπως και στο παρελθόν, αλλά και όπως η διεθνής εμπειρία διδάσκει, θα οδηγήσουν τους Κύπριους, Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, σε συμφορές και νέες διαλυτικές περιπέτειες.
Το Πολυτεχνείο του 1973, οι νεκροί του, οι φρικτά βασανισμένοι μάρτυρες της αντιδικτατορικής αντίστασης, ζουν στη μνήμη μας και δείχνουν τον ένα και μοναδικό δρόμο: Αυτόν, της οργανωμένης ταξικής πάλης, που αγκαλιάζει όλο τον λαό και χωρίς συμβιβασμούς και ωραιοποιήσεις οδηγεί προς την έξοδο από τα δεσμά.
Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου τιμά τον αγώνα του Πολυτεχνείου και είναι δεσμευμένη όχι μόνο να συνεχίσει αλλά να εντείνει διαρκώς τον αγώνα της και την παρουσία της σε κάθε γωνιά της Κύπρου.
Το Πολυτεχνείο Ζει!
Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου
17/11/2025
