H Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου πραγματοποίησε χθες, 25 Ιανουαρίου 2026, εκδήλωση στα Λύμπια με θέμα τη συζήτηση της θέσης της Οργάνωσης για τον Ιμπεριαλισμό και τον Πόλεμο. Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν μέλη, φίλοι και φίλες της Οργάνωσης, ενώ ακολούθησε ζωντανή συζήτηση με παρεμβάσεις από το κοινό.
Την εκδήλωση άνοιξε με χαιρετισμό ο Επικεφαλής του Ιδεολογικού Γραφείου της ΚΠΚ, Αλέξης Αντωνίου, ο οποίος ανέδειξε τη σημασία της συγκυρίας και της παρουσίασης της θέσης σε μια περίοδο γενικευμένων πολεμικών συγκρούσεων, όξυνσης των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και εντεινόμενης πολεμικής προετοιμασίας σε διεθνές επίπεδο.
Στο καλωσόρισμά του τόνισε ότι οι πόλεμοι και οι επεμβάσεις δεν αποτελούν μεμονωμένα ή τυχαία φαινόμενα, ούτε αποτέλεσμα «παρανοϊκών ηγετών», αλλά συνδέονται οργανικά με τον καπιταλισμό στο ανώτατό του στάδιο, τον ιμπεριαλισμό. Υπογράμμισε τον ενεργό ρόλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην πολεμική προετοιμασία, καθώς και την εμπλοκή της κυπριακής αστικής τάξης στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της περιοχής σε μια προσπάθεια να αναβαθμίσει τη δική της θέση, εις βάρος άλλων λαών όπως του Παλαιστινιακού, αλλά και ανταγωνιστικά με άλλες αστικές τάξεις. Παράλληλα, σημείωσε ότι η θέση της ΚΠΚ δεν είναι ένα στείρο ακαδημαϊκό κείμενο αλλά εργαλείο πάλης και κάλεσμα αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο και τη ντόπια αστική τάξη.
Ακολούθησε η κεντρική ομιλία του Εκτελεστικού Γραμματέα της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας Κύπρου, Χρίστου Κουρτελλάρη, ο οποίος παρουσίασε τη θέση της Οργάνωσης για τον Ιμπεριαλισμό και τον Πόλεμο, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για συλλογικά επεξεργασμένο και ψηφισμένο κείμενο, αποτέλεσμα μελέτης, συζήτησης και ιδεολογικής δουλειάς μέσα από Συνδιασκέψεις της ΚΠΚ με τη συμμετοχή των μελών. Όπως τόνισε, η ύπαρξη καθαρών και επεξεργασμένων θέσεων αποτελεί απαραίτητο όρο για την ιδεολογική θωράκιση των κομμουνιστών και για τον προσανατολισμό της κατεύθυνσης της δράσης της Οργάνωσης.
Ο Χρίστος Κουρτελλάρης ανέδειξε ως βασικό άξονα της θέσης τη μαρξιστική–λενινιστική ανάλυση του ιμπεριαλισμού ως ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού, απορρίπτοντας προσεγγίσεις που περιορίζουν τον ιμπεριαλισμό σε επιθετικές πολιτικές ορισμένων κρατών. Τόνισε ότι ο ιμπεριαλισμός έχει οικονομική βάση, πυρήνας του οποίου είναι ο ρόλος των μονοπωλίων στην οικονομία και της εξαγωγής κεφαλαίων, και ότι όλα τα καπιταλιστικά κράτη που βρίσκονται στο στάδιο του μονοπωλιακού καπιταλισμού εντάσσονται στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, ανεξάρτητα από τη θέση ή την ισχύ τους σε αυτό. Ανεξάρτητα δηλαδή από την ισχύ των μονοπωλιακών τους ομίλων.
Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού, η οποία, όπως σημείωσε, οξύνει τον ανταγωνισμό για το ξαναμοίρασμα αγορών, εδαφών, πρώτων υλών και γεωπολιτικών στηριγμάτων, οδηγώντας αναπόφευκτα σε ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους. Σε αυτό το πλαίσιο, χαρακτήρισε τον πόλεμο στην Ουκρανία ιμπεριαλιστικό, ενώ ανέδειξε τη σημασία της διάκρισης ανάμεσα σε δίκαιους και άδικους πολέμους, στηρίζοντας το δικαίωμα του Παλαιστινιακού λαού στην αντίσταση ενάντια στην κατοχή και τη γενοκτονία.
Ο Εκτελεστικός Γραμματέας αναφέρθηκε επίσης στον ρόλο και το χαρακτήρα της κυπριακής αστικής τάξης, τονίζοντας ότι συμμετέχει ενεργά στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς της περιοχής και δεν διστάζει να συνταχθεί με εγκληματικές πολιτικές, όπως αποδεικνύεται και από τη στάση της κυπριακής κυβέρνησης απέναντι στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Υπογράμμισε ότι η θέση της ΚΠΚ τεκμηριωμένα αποκαλύπτει τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της κυπριακής αστικής τάξης και συμβάλλει στην αποδόμηση αυταπατών περί «φιλειρηνικών» ή «ουδέτερων» καπιταλιστικών κρατών. Είναι αποκαλυπτική, όπως σημείωσε, για τον χαρακτήρα της αστικής τάξης της Κύπρου η στάση, η δράση και η σχέση της, με τη γενοκτονία του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης, αλλά και σε σχέση με την υπονόμευση και τις επιθέσεις ενάντια και σε άλλους λαούς κύρια της περιοχής μας.
Εκτενής αναφορά έγινε στις εξελίξεις στη Βενεζουέλα, όπου καταγγέλθηκε η ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ με στόχο τον έλεγχο και την εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της, των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου, των σπάνιων γαιών και των άλλων πολύτιμων πρώτων υλών, στο πλαίσιο των σκληρών γεωπολιτικών ανταγωνισμών με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα. Εμείς, όπως σημείωσε, «υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας, να καθορίζει αυτός τις εξελίξεις στη χώρα του με κριτήριο τα δικά του συμφέροντα και εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στο λαό και όχι στην κυβέρνηση. Λαμβάνουμε υπόψη ότι η κυβέρνηση στη Βενεζουέλα είναι αστική, σοσιαλδημοκρατική που αρνείται την πάλη για το σοσιαλισμό, εφαρμόζει αντιλαϊκή πολιτική, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης, έχει πάρε δώσε με τις ΗΠΑ και έχει δώσει μάλιστα προνόμια στο αμερικάνικο μονοπώλιο της CHEVRON, στα πλαίσια αναζήτησης συμβιβασμού με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Πολύ περισσότερο η κυβέρνηση Μαδούρο με απόφαση του δικαστικού μηχανισμού απαγόρευσε τη δράση του ΚΚ Βενεζουέλας, το έθεσε υπό διωγμό και δημιούργησε ένα ψευδοκομμουνιστικό Κόμμα, με διάφορους αποστάτες και στελέχη του κυβερνώντος σοσιαλιστικού κόμματος. Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου με πίστη στον Προλεταριακό Διεθνισμό στέκεται στο πλευρό του ΚΚ Βενεζουέλας, με Γενικό Γραμματέα το σύντροφο Όσκαρ Φιγκέρα».
Παράλληλα, εκφράστηκε διεθνιστική αλληλεγγύη στον λαό της Βενεζουέλας και στο Κομμουνιστικό Κόμμα της χώρας, με σαφή διαχωρισμό από την αστική κυβέρνηση. Εκφράστηκε περαιτέρω διεθνιστική αλληλεγγύη και στο ΚΚ Κούβας και το λαό της καταδικάζοντας τον ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ, απαιτώντας να τερματιστεί ο αποκλεισμός, να διαγραφεί η Κούβα από την αμερικάνικη λίστα των κρατών που δήθεν στηρίζουν την “τρομοκρατία”. Στηρίζουμε, όπως ανέφερε, την κουβανική επανάσταση παίρνοντας υπόψη τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει.
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Χρίστος Κουρτελλάρης ανέφερε ότι «πρέπει να συνεχίσουμε να ενημερώνουμε το λαό με παραδείγματα για τα αμέτρητα εγκλήματα του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού, να αποκαλύπτουμε το χαρακτήρα, το ρόλο και τη συμμετοχή της ΕΕ, να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους, να προτάσσουμε το όπλο της διεθνιστικής αλληλεγγύης, να αναδεικνύουμε το μοναδικό δίλημμα, Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα και να εξηγούμε στην εργατική τάξη της Κύπρου, στους βιοπαλαιστές αγρότες, στο λαό μας, ότι και με αφορμή το παράδειγμα της Βενεζουέλας στην εποχή του ιμπεριαλισμού, όπως είμαστε σήμερα, δεν υπάρχουν στάδια μεταξύ του καπιταλισμού και του περάσματος στο Σοσιαλισμό. Το αντίθετο είναι τραγικό λάθος και το βλέπουμε τώρα και στη Βενεζουέλα. Η διεθνής πολύχρονη πείρα δείχνει ότι με τις διάφορες αριστερές δήθεν προοδευτικές κυβερνήσεις, δίνεται άλλοθι στις αντιλαϊκές επιλογές αυτών των κυβερνήσεων και δέχεται πλήγμα το εργατικό κίνημα, ενσωματώνεται στο σύστημα και παροπλίζεται.»
