Ολόκληρη η ομιλία του Χρίστου Κουρτελλάρη, Εκτελεστικού Γραμματέα της ΚΠΚ, στην εκδήλωση – συζήτηση που πραγματοποίησε η ΚΠΚ στα Λύμπια στις 25/01/2026, με θέμα τη θέση της Οργάνωσης για τον Ιμπεριαλισμό και τον Πόλεμο.
“Συντρόφισσες σύντροφοι φίλες και φίλοι, μιας και βρισκόμαστε πρώτη φορά εδώ στην αγροτομάνα, τα Λύμπια, οφείλουμε πρώτα να συστηθούμε και σε αυτούς τους φίλους και φίλες που ίσως μας ακούνε για πρώτη φορά. Είμαστε μια χούφτα πρωτοπόροι που προχώρησαν και ίδρυσαν ένα πραγματικά ταξικό Σωματείο, μια Κομμουνιστική Οργάνωση που αγκαλιάζει και καλεί σε αγώνα μαζί μας, όσους έχουν τα ίδια οράματα με εμάς. Δεν προχωρήσαμε όμως στην ίδρυση αυτού του πολιτικού σχήματος από ανυπαρξία κάποιου ενδιαφέροντος, δεν μας ένωσε μια πρόσκαιρη αγανάκτηση για το σύστημα που σκοτώνει ζωές και συνειδήσεις, δεν μας ένωσε ούτε μια οργή για αυτούς που λυμαίνονται και προσβάλλουν την ιστορία ενός ιστορικού εργατικού και λαϊκού κινήματος. Την ίδρυση της Οργάνωσης μας την έφερε η γνήσια αγάπη για την τάξη μας και η ανάγκη για ανασυγκρότηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος.
Η Οργάνωση στο σύντομο αυτό χρονικό διάστημα της ζωής της παλεύει για να οργανώσει και να ενισχύσει την ανασυγκρότηση και την ισχυροποίηση του εργατικού και λαϊκού κινήματος της Κύπρου. Αντιπαλεύει, αμφισβητεί και συγκρούεται με το καπιταλιστικό σύστημα. Με γλώσσα καθαρή και χωρίς μισόλογα έρχεται σε ρήξη με τις κυρίαρχες πολιτικές της αστικής τάξης και όλων των κομματικών συστημικών της εταίρων, που πάνω από 20 χρόνια και ασχέτως κυβερνητικής απόχρωσης, ακολουθώντας πιστά και τις επιταγές των Βρυξελλών, εκτόξευσαν την ανεργία σε πρωτόγνωρα ποσοστά, έστρωσαν το έδαφος και ανέπτυξαν τη μερική και ανασφάλιστη εργασία, καταχρέωσαν τα λαϊκά νοικοκυριά, οδήγησαν τη μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού στην ανασφάλεια, την αβεβαιότητα, τη φτώχια, κατέστησαν το δικαίωμα στη στέγη μια επισφαλή πολυτέλεια, διέλυσαν τους μικρούς και μεσαίους αγρότες και διέλυσαν και ξεπούλησαν και τον Συνεργατισμό.
Πιστεύουμε ακράδαντα και το δηλώνουμε απερίφραστα ότι αυτό το τεράστιο καθήκον της ανασυγκρότησης του εργατικού και λαϊκού κινήματος, θα εξυπηρετηθεί στο μέγιστο, μέσα από την εκπλήρωση του ύψιστου στόχου οργάνωσης της πάλης μας με τη δημιουργία του Κόμματος της εργατικής τάξης, του Κομμουνιστικού Κόμματος. Και για αυτό τον στόχο συνειδητά ριχτήκαμε στον αγώνα, επιλέγοντας τον σκληρό και δύσκολο δρόμο των μεγάλων θυσιών και συγκρούσεων, για την τάξη μας, για το λαό μας.
Οι κομμουνιστές σήμερα περισσότερο από ποτέ μάλιστα, λαμβάνοντας υπόψη και τις επιθέσεις φθοράς των συνειδήσεων από όλο το οπλοστάσιο χειραγώγησης των μαζών που διαθέτει ο καπιταλισμός, αλλά και οι οπορτουνιστές που βρίσκονται εντός του λαϊκού και εργατικού κινήματος, πρέπει να μελετούν ασταμάτητα, να μορφώνονται ιδεολογικά, να επεξεργάζονται, να αναλύουν, να διαμορφώνουν και να συμφωνούν θέσεις, που θα αποτελούν τον φακό τους που θα φωτίζει την αντίληψη και την κατανόηση των πολιτικών, κοινωνικών και ιστορικών εξελίξεων και την πυξίδα του αγώνα και των δράσεων τους. Σε αυτό το πλαίσιο λοιπόν και εμείς συλλογικά μελετήσαμε, αναλύσαμε, επεξεργαστήκαμε, συζητήσαμε, διαμορφώσαμε και συμφωνήσαμε μέσα από Συνδιασκέψεις με τη συμμετοχή των μελών μας, μέχρι στιγμής ολοκληρωμένες θέσεις τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και για τον Ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο. Σε εξέλιξη τώρα βρίσκεται και η διαδικασία για την ολοκληρωμένη θέση μας για το Κυπριακό.
Εκ των ακρογωνιαίων λίθων της κομμουνιστικής ιδεολογίας μας είναι η μαρξιστική-λενινιστική ανάλυση για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, όχι όμως σαν κάτι στατικό, αλλά σαν εργαλείο και βασικό εφόδιο καθορισμού των τοποθετήσεων μας και της κατεύθυνσης των δράσεων μας. Πολύ περισσότερο σήμερα που ο καπιταλισμός βρίσκεται στο ανώτατο στάδιο του, αυτό του ιμπεριαλισμού και εμείς μάλιστα σαν χώρα βρισκόμαστε υπό κατοχή και λαός μας στόχος των ιμπεριαλιστικών επιδιώξεων, αφού μέσα στα πλαίσια των λεγόμενων προσπαθειών για λύση του Κυπριακού, μεθοδεύεται η μια για πάντα πρόσδεση της χώρας και του λαού μας στο άρμα των Ιμπεριαλιστικών Οργανισμών και η καταστροφική για το λαό μας μόνιμη εμπλοκή της χώρας στις ληστρικές επεμβάσεις του αμεριακανοτοϊκού κυρίως ιμπεριαλισμού, στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και Ανατολικής Μεσογείου. Για αυτό και η θέση για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο αποκτά μεγαλύτερη σημασία και αποτελεί και πολύτιμο εργαλείο στη διαδικασία επεξεργασίας και της θέσης για το Κυπριακό.
Υπερασπιζόμενοι αυτό που υποστήριξε ο Λένιν και απέδειξε η ιστορική πείρα, το ότι δηλαδή ο ιμπεριαλισμός ως το ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού, είναι η παραμονή της κοινωνικής επανάστασης του προλεταριάτου, αυτό φυσιολογικά ενίσχυσε και τη βασική και επιτακτική αναγκαιότητα για την οργάνωση μας να έχουμε επεξεργασμένη θέση για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο. Στο κάτω – κάτω χωρίς την καθοδηγητική θέση για τον ιμπεριαλισμό, δεν μπορούμε να υπερασπιζόμαστε και τον στόχο πάλης για τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό.
Το πολυσέλιδο αυτό έγγραφο για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο αποτελεί ως έγγραφο ψηφισμένης θέσης, ότι πιο ολοκληρωμένο και επεξεργασμένο από μαρξιστικής – λενινιστικής άποψης έχει να επιδείξει η σύγχρονη ιστορία του εργατικού και λαϊκού κινήματος της Κύπρου. Η θέση μας για παράδειγμα για πρώτη φορά βάζει το ζήτημα των δίκαιων και άδικων πολέμων στη δημόσια συζήτηση εδώ στη Κύπρο. Χωρίς μισόλογα και στοχευμένα, κάνει μια εμπεριστατωμένη ανάλυση για το Παλαιστινιακό ζήτημα και φέρνει ως παράδειγμα δίκαιου πολέμου την αντίσταση με κάθε μέσο του Παλαιστινιακού λαού, κατά του απάνθρωπου κατακτητή, του δολοφόνου κράτους του Ισραήλ, με στόχο την ίδρυση του δικού του ανεξάρτητου Κράτους.
Η Θέση της ΚΠΚ για τον Ιμπεριαλισμό και τον Πόλεμο έρχεται και ρηξικέλευθα τραντάζει τα σοσιαλδημοκρατικά αφηγήματα για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο. Τολμά και χωρίς παρωπίδες αναλύει ταξικά το ρόλο και τοποθετεί εκεί που πρέπει τη Ρωσία και την Κίνα στον παγκόσμιο χάρτη των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων. Μιλά ξεκάθαρα και τεκμηριωμένα για τον πόλεμο στην Ουκρανία, χαρακτηρίζοντας τον σωστά ιμπεριαλιστικό. Επίσης ξεκάθαρα και τεκμηριωμένα μιλά για την αστική τάξη της Κύπρου, το ρόλο και το χαρακτήρα της. Ανοίγω μια ειδική παρένθεση εδώ για να τονίσω ότι, η στάση της σημερινής Κυβέρνησης της Κύπρου ως Κυβέρνηση που υπηρετεί τα συμφέροντα της κυρίαρχης οικονομικά τάξης, της αστικής δηλαδή, όπως φυσικά και όλες οι προηγούμενες αστικές Κυβερνήσεις, αλλά ειδικότερα αυτή, έδειξε ότι δεν έχει αναστολές για χατίρι της αστικής τάξης της Κύπρου, αλλά και άλλων ξένων αστικών τάξεων, να ξεπλύνει και να συνδράμει ακόμα και στη γενοκτονία ενός λαού, όπως ξεδιάντροπα κάνει στη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού. Είναι λοιπόν αποκαλυπτική για τον χαρακτήρα της αστικής τάξης της Κύπρου η στάση, η δράση και η σχέση της, με τη γενοκτονία του ηρωικού λαού της Παλαιστίνης, αλλά και σε σχέση με την υπονόμευση και τις επιθέσεις ενάντια και σε άλλους λαούς κύρια της περιοχής μας. Θα μπορούσαμε από τα πλούσια παραδείγματα της ανάμειξης της στους πολέμους της περιοχής μας να βγάλουμε πολύτιμα συμπεράσματα και να υπερασπιστούμε τη θέση μας για το αν είναι ιμπεριαλιστική η αστική τάξη της Κύπρου ή όχι.
Βασική Λενινιστική αρχή την οποία υπερασπιζόμαστε μέσα από τη θέση μας είναι ότι ο ιμπεριαλισμός δεν είναι κάτι άλλο έξω από τον καπιταλισμό αλλά είναι η φυσική εξέλιξη των ίδιων των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής. Άρα έχει οικονομική βάση, πυρήνας του οποίου είναι ο ρόλος των μονοπωλίων στην οικονομία και της εξαγωγής κεφαλαίων. Αυτή η βασική αντίθεση χαρακτηρίζει όλα τα καπιταλιστικά κράτη, ανεξάρτητα από τη θέση τους στο ιμπεριαλιστικό σύστημα. Ανεξάρτητα δηλαδή από την ισχύ των μονοπωλιακών τους ομίλων. Προφανώς και στη θέση μας δεν λέμε ότι όλα τα κράτη της Γης είναι ίδια και όμοια και με την ίδια ισχύ. Όμως όλα τα κράτη που βρίσκονται στο στάδιο του μονοπωλιακού καπιταλισμού και είναι ενταγμένα στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα, ανεξαρτήτως της θέσης τους σε αυτό, έχουν τα ίδια ενιαία χαρακτηριστικά.
Η πάλη για το ξαναμοίρασμα των αγορών και των εδαφών συνεχώς εντείνεται. Δεν είναι δηλαδή στατική, αλλά διαμορφώνεται με βάση και την ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού, η οποία καθορίζει και το συσχετισμό μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κρατών και συμμαχιών. Αυτή η μεταβολή στην οικονομική ισχύ ενός κράτους, συνεπώς και στην πολιτικο-στρατιωτική του ισχύ, επιδρά στις εξελίξεις στις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, στις διακρατικές σχέσεις, στις πολιτικές και οικονομικές αλληλεξαρτήσεις και εν τέλει στην όξυνση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.
Εμείς δεν συμφωνούμε με την ανάλυση που περιορίζει τον ιμπεριαλισμό στην επιθετική εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ή των ισχυρότερων κρατών της ΕΕ, σε αντιδιαστολή με άλλα καπιταλιστικά κράτη που, με βάση την ανάλυση αυτή, θα μπορούσαν να έχουν αντι-ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα ή ρόλο. Αυτές οι θεωρίες, συχνά αναφέρονται στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των πιο ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών και τη σχετική δύναμη και έλεγχο που εξασκούν τα μονοπώλια τους σε αγορές ή ολόκληρες περιοχές. Όμως αυτές οι θεωρίες παραγνωρίζουν τη βασική λενινιστική αρχή για την οικονομική βάση του ιμπεριαλισμού. Ότι δηλαδή σε όλες τις χώρες του κόσμου κυριαρχούν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, τα μονοπώλια και η παρασιτική αστική τάξη.
Το διεθνές πλιάτσικο που ετοιμάζεται πάνω στα συντρίμμια της Γάζας και στο αίμα του λαού της Παλαιστίνης, οι εξελίξεις στο Ιράν και στη Λατινική Αμερική το τελευταίο διάστημα, οι στρατηγικές και πολιτικές κινήσεις Ρωσίας και Κίνας έναντι των εξελίξεων αυτών, επιβεβαιώνουν όσα πραγματεύεται η θέση μας για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο και το χαρακτήρα και αυτών των κρατών.
Ειδικά για τη Βενεζουέλα που αποτέλεσε με την απαγωγή και τη σύλληψη ενός εκλεγμένου προέδρου, ένα ακόμα ιστορικό σημείο αναφοράς τόσο για το διεθνές δίκαιο, όσο και για το τι περιμένει τους λαούς της Λατινικής Αμερικής το αμέσως επόμενο διάστημα, θα θέλαμε να σταθούμε λίγο περισσότερο.
Η επίθεση αυτή, όπως και η πολύχρονη επιβολή οικονομικών κυρώσεων και άλλων μορφών ωμής παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις της Βενεζουέλας, δεν έχουν καμία σχέση με τα προσχήματα που επικαλείται η κυβέρνηση των ΗΠΑ περί δήθεν καταπολέμησης της διακίνησης και εμπορίου ναρκωτικών. Ο πραγματικός στόχος είναι ο έλεγχος των τεράστιων ενεργειακών πηγών της χώρας και η επιβολή των συμφερόντων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού και των μονοπωλίων, στο πλαίσιο των σκληρών γεωπολιτικών ανταγωνισμών με άλλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, όπως η Ρωσία και η Κίνα. Εμείς στεκόμαστε στο πλευρό του λαού της Βενεζουέλας, των εργαζομένων, των λαϊκών στρωμάτων και των κομμουνιστών, στον αγώνα τους ενάντια στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ. Ο λαός της Βενεζουέλας είναι ο μόνος που δικαιούται να καθορίσει τις εξελίξεις στην πατρίδα του.
Στην περίπτωση της Βενεζουέλας τονίζουμε ξανά ότι βασικός στόχος είναι ο έλεγχος και η εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της, των τεράστιων αποθεμάτων πετρελαίου, των σπάνιων γαιών και των άλλων πολύτιμων πρώτων υλών, στις συνθήκες του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού. Για αυτό και επιστρατεύουμε πολύτιμο υλικό που διαθέτει η θέση μας για τον ιμπεριαλισμό ώστε να κατανοηθεί η ουσία του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού ανάμεσα στις ΗΠΑ με την Κίνα, που έχει παρέμβει με εξαγωγή κεφαλαίων και μεγάλες επενδύσεις στη Βενεζουέλα και γενικότερα τη Λατινική Αμερική και τη Ρωσία που έχει υψηλού επιπέδου οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με τη Βενεζουέλα. Εμείς δίνουμε βάρος στην αποκάλυψη της ουσίας των εξελίξεων και ενοχοποιούμε την καπιταλιστική βαρβαρότητα που προκαλεί τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς και πολέμους, θέτοντας αποφασιστικά την αναγκαιότητα του σοσιαλισμού, ως του μοναδικού δρόμου για να ζήσουν οι λαοί ειρηνικά, χωρίς πολέμους, και επεμβάσεις.
Εμείς υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας, να καθορίζει αυτός τις εξελίξεις στη χώρα του με κριτήριο τα δικά του συμφέροντα και εκφράζουμε τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στο λαό και όχι στην κυβέρνηση. Λαμβάνουμε υπόψη ότι η κυβέρνηση στη Βενεζουέλα είναι αστική, σοσιαλδημοκρατική που αρνείται την πάλη για το σοσιαλισμό, εφαρμόζει αντιλαϊκή πολιτική, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της αστικής τάξης, έχει πάρε δώσε με τις ΗΠΑ και έχει δώσει μάλιστα προνόμια στο αμερικάνικο μονοπώλιο της CHEVRON, στα πλαίσια αναζήτησης συμβιβασμού με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Πολύ περισσότερο η κυβέρνηση Μαδούρο με απόφαση του δικαστικού μηχανισμού απαγόρευσε τη δράση του ΚΚ Βενεζουέλας, το έθεσε υπό διωγμό και δημιούργησε ένα ψευδοκομμουνιστικό Κόμμα, με διάφορους αποστάτες και στελέχη του κυβερνώντος σοσιαλιστικού κόμματος. Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου με πίστη στον Προλεταριακό Διεθνισμό στέκεται στο πλευρό του ΚΚ Βενεζουέλας, με Γενικό Γραμματέα το σύντροφο Όσκαρ Φιγκέρα.
Ο Νικολάς Μαδούρο και η κυβέρνηση του, η κυβέρνηση του Σοσιαλιστικού Κόμματος (PSUV), συνολικά το αστικό κράτος, γνώριζαν καλά την στρατιωτική προετοιμασία των ΗΠΑ, αλλά αποδείχθηκε ότι ο κρατικός μηχανισμός, οι ένοπλες δυνάμεις, οι πολιτοφυλακές, ήταν απροετοίμαστοι, η ηγεσία και ο λαός δεν ήταν με το “το όπλο στο χέρι”. Από πληροφορίες μάλιστα βγαίνει ότι και ένα μέρος της αεροπορίας της Βενεζουέλας τάχθηκε με το πλευρό των ΗΠΑ. Όπως επίσης και ότι στη συνέχεια συνελήφθη από την κυβέρνηση ο αρχηγός των μυστικών υπηρεσιών και υπεύθυνος για τη φύλαξη του Μαδούρο. Το συμπέρασμα είναι πως ένα τμήμα του κρατικού μηχανισμού παρέδωσε ή συμμετείχε στη σύλληψη του Μαδούρο.
Τώρα όσον αφορά την επόμενη μέρα την προσωρινή προεδρία στη Βενεζουέλα ανέλαβε ήδη η αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκεζ, στενή συνεργάτης του Μαδούρο, η οποία έχει άμεση επικοινωνία με τις ΗΠΑ, που κατά τον Τράμπ ασκούν διοίκηση στη χώρα. Ο συμβιβασμός είναι φανερός. Μόλις η Ροντρίγκεζ ανέλαβε την προεδρία συμφώνησε την πώληση στις ΗΠΑ 50 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου υψηλής ποιότητας, τα έσοδα του οποίου θα αξιοποιηθούν όπως είπε ο Τράμπ, προς όφελος του αμερικάνικου και του βενεζουελάνικου λαού. Χρειάζεται να παρακολουθούμε τις εξελίξεις γιατί η κατάσταση είναι ρευστή.
Μετά την επίθεση στη Βενεζουέλα ο Τράμπ εκτόξευσε απειλές ενάντια στην Κούβα, το Μεξικό, την Κολομβία, το Ιράν και τη Γροιλανδία. Στην πράξη προβάλλεται το δόγμα Μονρόε του 19ου αιώνα προσαρμοσμένο στις συνθήκες του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, για τον έλεγχο της Λατινικής Αμερικής, του “Δυτικού Ημισφαιρίου” και των πλουτοπαραγωγικών πηγών, στον ανταγωνισμό με την Κίνα και τη Ρωσία. Τα περί σεβασμού του λεγόμενου διεθνούς δικαίου που προβάλλουν αστικές και κυρίως σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις είναι διάτρητα. Το διεθνές δίκαιο σήμερα είναι ζήτημα συσχετισμών δύναμης και αυτό που διαμορφώθηκε μεταπολεμικά με τον αποφασιστικό ρόλο της Σοβιετικής Ένωσης, έχει γίνει κουρέλι από τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, ή της Ρωσίας με την εισβολή στην Ουκρανία. Εμείς εμφαντικά με κάθε ευκαιρία τασσόμαστε κατά των ξένων επεμβάσεων και της αλλαγής των συνόρων, υπέρ του σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών.
Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου υπερασπίζεται την αλήθεια χωρίς συναισθηματισμούς, παρωπίδες και αυταπάτες, αποκαλύπτει τους μύθους των διαχειριστών του καπιταλισμού, αυτά που προβάλλει η σοσιαλδημοκρατία και ο οπορτουνισμός για “Νέα Αρχιτεκτονική Ασφάλειας” ή το λεγόμενο “Πολυπολικό Κόσμο” που είναι ο κόσμος του καπιταλισμού, των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, ανταγωνισμών και πολέμων. Η οργάνωση μας πιστεύει στο δίκαιο και τη δύναμη των λαών, στην πάλη για ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης και των πολέμων και αυτό καθορίζει τη δράση μας, δουλεύοντας για να απελευθερωθεί η λαϊκή δύναμη από αυταπάτες και ψεύτικες προσδοκίες και να συνειδητοποιηθεί η αξία της καθημερινής ιδεολογικοπολιτικής δουλειάς και μαζικής δράσης.
Αυτή τη στιγμή είναι επάναγκες και αδήριτη ανάγκη να εκφράσουμε την διεθνιστική μας αλληλεγγύη και στο Κομμουνιστικό Κόμμα Κούβας, την Κούβα και το λαό της και είμαστε σε ετοιμότητα να απαντήσουμε με κινητοποιήσεις σε κάθε επίθεση και υπονομευτική ενέργεια. Καταδικάζοντας σταθερά τον ιμπεριαλιστικό αποκλεισμό που έχουν επιβάλλει οι ΗΠΑ, απαιτώντας να τερματιστεί ο αποκλεισμός, να διαγραφεί η Κούβα από την αμερικάνικη λίστα των κρατών που δήθεν στηρίζουν την “τρομοκρατία”. Με τη διεθνιστική μας αλληλεγγύη στηρίζουμε την κουβανική επανάσταση παίρνοντας υπόψη τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει. Καταδικάζουμε επίσης τις απειλές των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν και είμαστε σε ετοιμότητα να αντιδράσουμε σε περίπτωση νέας ιμπεριαλιστικής επίθεσης. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στον Ιρανικό λαό κι αυτό ισχύει για κάθε λαό.
Παρεμβαίνουμε στη διαπάλη περί δημοκρατίας και αποκαλύπτουμε τις αστικές επιλογές και σκοπιμότητες. Η κυπριακή κυβέρνηση εκπροσωπώντας άψογα και τα συμφέροντα της κυπριακής αστικής τάξης, στηρίζει και καλύπτει τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό στις επεμβάσεις στη Βενεζουέλα, το Ιράν κ.α, στο όνομα της λεγόμενης δημοκρατίας, αναπτύσσοντας ταυτόχρονα οικονομικές, πολιτικές και στρατιωτικές σχέσεις με τη Σαουδική Αραβία και άλλες αντιδραστικές μοναρχίες του Κόλπου, που ευθύνονται για πολλά εγκλήματα.
Συντρόφισσες, σύντροφοι, φίλες και φίλοι, πρέπει να συνεχίσουμε να ενημερώνουμε το λαό με παραδείγματα για τα αμέτρητα εγκλήματα του αμερικανονατοϊκού ιμπεριαλισμού, να αποκαλύπτουμε το χαρακτήρα, το ρόλο και τη συμμετοχή της ΕΕ, να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα των λαών να καθορίζουν οι ίδιοι το μέλλον τους, να προτάσσουμε το όπλο της διεθνιστικής αλληλεγγύης, να αναδεικνύουμε το μοναδικό δίλημμα, Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα και να εξηγούμε στην εργατική τάξη της Κύπρου, στους βιοπαλαιστές αγρότες, στο λαό μας, ότι και με αφορμή το παράδειγμα της Βενεζουέλας στην εποχή του ιμπεριαλισμού, όπως είμαστε σήμερα, δεν υπάρχουν στάδια μεταξύ του καπιταλισμού και του περάσματος στο Σοσιαλισμό. Το αντίθετο είναι τραγικό λάθος και το βλέπουμε τώρα και στη Βενεζουέλα. Η διεθνής πολύχρονη πείρα δείχνει ότι με τις διάφορες αριστερές δήθεν προοδευτικές κυβερνήσεις, δίνεται άλλοθι στις αντιλαϊκές επιλογές αυτών των κυβερνήσεων και δέχεται πλήγμα το εργατικό κίνημα, ενσωματώνεται στο σύστημα και παροπλίζεται.”
