Η νέα στρατιωτική επίθεση του κράτους του Ισραήλ και των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν αποτελεί πράξη καταδικαστέα και εγκληματική. Οδηγεί σε γενικευμένη ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή και απειλεί να μετατρέψει την ευρύτερη περιοχή σε πεδίο ανοιχτού ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Ιδιαίτερα αποτρόπαιο είναι το πλήγμα σε σχολείο στο Ιράν, με δεκάδες νεκρά νεαρά κορίτσια. Η δολοφονία μαθητριών αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο του «χειρουργικού χτυπήματος». Όταν ο πόλεμος πλήττει σχολεία, καταρρέει κάθε πρόσχημα περί «ασφάλειας» και «σταθερότητας».
Εδώ και μήνες είναι γνωστές οι προθέσεις ΗΠΑ και Ισραήλ για μεγάλης κλίμακας επίθεση, ενώ έχει συγκεντρωθεί τεράστια στρατιωτική δύναμη πυρός και εντάθηκε η πολεμική προετοιμασία για την επιβολή των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών τους στη Μέση Ανατολή, συμπεριλαμβανομένων σεναρίων αλλαγής καθεστώτος στο Ιράν.
Η πρόσφατη στάση των Ηνωμένων Πολιτειών απέναντι στον ΟΗΕ επιβεβαιώνει τη στρατηγική κατεύθυνση που διακηρύσσεται πλέον ανοιχτά. Οι αποχωρήσεις από δεκάδες διεθνείς οργανισμούς και συμβάσεις, η συστηματική αποδυνάμωση θεσμών και η αμφισβήτηση των πολυμερών διαδικασιών συνιστούν οργανωμένη υπονόμευση του ήδη σε δύσκολη θέση μεταπολεμικού συστήματος διεθνούς συνεργασίας. Οι δηλώσεις του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών Marco Rubio στο Μόναχο, περί διόρθωσης της ευρωπαϊκής ιστορικής πορείας και ανασυγκρότησης ενός πολιτισμικά ομογενοποιημένου δυτικού μπλοκ, αποτυπώνουν στρατηγική επιλογή απεμπλοκής από κάθε συλλογικό περιορισμό ισχύος και επαναφοράς της ηγεμονίας μέσω ωμής πολιτικής και στρατιωτικής επιβολής, σε συνθήκες οξυμένου και αρνητικού για τους λαούς διεθνούς συσχετισμού δυνάμεων.
Η κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη για άλλη μια φορά περιορίζεται σε διαβεβαιώσεις και επικοινωνιακές ισορροπίες. Δεν μπορεί να επικαλείται το διεθνές δίκαιο για την τουρκική κατοχή στην Κύπρο και ταυτόχρονα να ευθυγραμμίζεται πολιτικά με δυνάμεις που το καταπατούν ανοιχτά. Οι διαβεβαιώσεις περί μη χρήσης των βρετανικών βάσεων στη συγκεκριμένη επιχείρηση δεν μεταβάλλουν το βασικό δεδομένο: η Κύπρος παραμένει ενταγμένη σε ένα πλέγμα ευρωατλαντικών ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών συμπεριλαμβανομένου της στρατιωτικής συνεργασίας, με διαρκή στρατηγική συνεργασία σε ζητήματα ασφάλειας, υποδομών και επιχειρησιακών διευκολύνσεων. Η μετατροπή της χώρας σε κόμβο logistics, στάθμευσης, διαμετακόμισης και «ανθρωπιστικών» διαδρόμων σε περίοδο πολεμικής κλιμάκωσης δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως επιλογή ουδετερότητας. Αντιθέτως, εντάσσει την Κύπρο σε συγκεκριμένο στρατηγικό πλαίσιο, ακόμη και όταν επιχειρείται να παρουσιαστεί ως στάση «επιτήδειου ουδέτερου». Βαθαίνει την εμπλοκή και αυξάνει τους κινδύνους για τον κυπριακό λαό, σε μια περίοδο όπου η Ανατολική Μεσόγειος μετατρέπεται σε πεδίο οξυμένου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού.
Η τοποθέτηση της Κάγια Κάλας, ως Ύπατης Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μετά την κοινή επίθεση Ισραήλ–ΗΠΑ στο Ιράν αποκαλύπτει για άλλη μια φορά τον πραγματικό χαρακτήρα της Ένωσης: μίλησε για «επικίνδυνες εξελίξεις» και για «ιρανική απειλή», προέβαλε τη ναυτική επιχείρηση «Ασπίδες» και διατήρησε επαφές με το Ισραήλ και αραβικούς εταίρους, αποφεύγοντας την καθαρή καταδίκη της εγκληματικής αυτής ενέργειας. Για άλλη μια φορά διακηρύξεις περί ειρήνης και «ευρωπαϊκών αξιών» καταρρέουν μπροστά στην ωμή πραγματικότητα, ενώ οι εκκλήσεις για «αυτοσυγκράτηση» τείνουν λειτουργήσουν με φθίνουσα αποτελεσματικότητα ως επικοινωνιακό πέπλο που συγκαλύπτει πολιτική συναίνεση σε μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, επιβεβαιώνοντας ότι η ΕΕ είναι μια ιμπεριαλιστική ένωση κρατών και μονοπωλίων που πολύ επιλεκτικά επικαλείται το διεθνές δίκαιο.
Ιδιαίτερη ευθύνη επίσης φέρουν όσοι επιμένουν να μην αμφισβητούν την πορεία και θέση της Κύπρου ως κράτος μέλος της Ε.Ε, αποκρύπτοντας τον ταξικό και ιμπεριαλιστικό της χαρακτήρα. Η ταύτιση της επιβίωσης της Κύπρου με την ενσωμάτωση στους ευρωενωσιακούς και ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς συγκαλύπτει την πραγματικότητα: η ΕΕ δεν αποτελεί εγγύηση ειρήνης, αλλά τμήμα της ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης.
Η ΚΠΚ τονίζει ξανά ότι η εμπλοκή ή η πολιτική κάλυψη τέτοιων ενεργειών δεν υπηρετεί την ασφάλεια της Κύπρου και του λαού μας, ούτε ενισχύει τον αγώνα μας για ανεξαρτησία και επανένωση στον τόπο μας. Αντιθέτως, αποδυναμώνει κάθε επίκληση αρχών, δίνει πολιτικά όπλα στην κατοχική Τουρκία και καθιστά τη χώρα μέρος μιας επικίνδυνης ενδοϊμπεριαλιστικής αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή.
Η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα της Κύπρου δεν έχουν συμφέρον να στοιχίζονται πίσω από δυνάμεις που καταπατούν την κυρίαρχη ισότητα των κρατών και τη θεμελιώδη απαγόρευση της χρήσης βίας. Η υπεράσπιση της ειρήνης, της κυριαρχίας και των λαϊκών συμφερόντων απαιτεί ρήξη με τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και οργάνωση σε κατεύθυνση ανασυγκρότησης του εργατικού λαϊκού κινήματος για να βάλουμε φρένο στους αρνητικούς συσχετισμούς και ανοίξει ο δρόμος για μια άλλη εξουσία.
Koμμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου
28/02/2026
