Σαν σήμερα, στις 11 Απριλίου 1965, δολοφονήθηκαν από την τουρκοκυπριακή φασιστική οργάνωση ΤΜΤ οι αγωνιστές Ντερβίς Αλί Καβάζογλου και Κώστας Μισιαούλης. Η δολοφονία τους αποτελεί μια από τις πιο συμβολικές και τραγικές στιγμές της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου. Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου τιμώντας τη μνήμη τους κατέθεσε σήμερα το πρωί στεφάνι στο μνημείο των ηρώων της κοινής ταξικής πάλης όλων των Κυπρίων. To στεφάνι κατέθεσε το μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΚΠΚ Λέανδρος Σαββίδης.
Ο Ντερβίς Αλί Καβάζογλου, Τουρκοκύπριος κομμουνιστής συνδικαλιστής, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΑΚΕΛ και ο Κώστας Μισιαούλης, Ελληνοκύπριος σύντροφος του, μέλος του ΑΚΕΛ και της ΠΕΟ, στάθηκαν απέναντι στον εθνικισμό που καλλιεργούσαν οι αστικές τάξεις και τα ιμπεριαλιστικά κέντρα για να διαιρούν τον λαό.
Η δολοφονία τους δεν ήταν τυχαίο γεγονός. Ηταν αποτέλεσμα της πολιτικής των εθνικιστικών οργανώσεων και των ιμπεριαλιστικών σχεδιασμών που επεδίωκαν να σπάσουν την ενότητα της εργατικής τάξης της Κυπρου. Ο εθνικισμός είτε ελληνοκυπριακός είτε τουρκοκυπριακός, λειτούργησε ως εργαλείο της αστικής τάξης και των ξένων δυναμεων για να στρέψει την μια κοινότητα ενάντια στην άλλη. Στόχος ήταν να χτυπηθεί η κοινή πάλη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εργαζομένων και να ενισχύσει το δηλητήριο του εθνικισμού.
Οι Καβάζογλου και Μισιαούλης στάθηκαν απέναντι στην μισαλλοδοξία και τον διαχωρισμό. Υπερασπίστηκαν με συνέπεια την ενότητα της εργατικής τάξης της Κύπρου, σε μια περίοδο όπου ο εθνικισμός και στις δύο πλευρές επιχειρούσε να διασπάσει τον λαό.
Η δολοφονία τους αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς ο εθνικισμός χρησιμοποιείται ως όπλο για να διαιρεί τους λαούς και να αποδυναμώνει την κοινή πάλη των εργαζομένων. Οταν οι εργάτες στρέφονται ο ένας εναντίον του άλλου, οι εκμεταλλευτές και οι ιμπεριαλιστές ενισχύουν την κυριαρχία τους.
Σήμερα, σε συνθήκες κατοχής, ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και κοινωνικής αδικίας, το παραδειγμα τους παραμένει ζωντανό. Ο δρόμος που χάραξαν είναι ο δρόμος της κοινής ταξικής πάλης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εργαζομένων ενάντια στον εθνικισμό, τον ιμπεριαλισμό και την εκμεταλλευση.
Το παράδειγμα τους παραμένει ζωντανο. Τιμώντας την μνήμη τους συνεχίζουμε τον κοινό αντικατοχικό – αντιιμπεριαλιστικό αγώνα ε/κ και τ/κ για μια Κύπρο ακέραιη και ανεξάρτητη, χωρίς ξένους εγγυητές και στρατεύματα.
