Αυτή η Εργατική Πρωτομαγιά μας βρίσκει αντιμέτωπους με την ίδια σκληρή πραγματικότητα που βιώνει καθημερινά η εργατική τάξη: περισσότερη εκμετάλλευση, περισσότερη ανασφάλεια, περισσότερη φτώχεια για τους πολλούς, περισσότερα κέρδη για τους λίγους.
Ευέλικτα ωράρια, μισθοί που δεν φτάνουν για τις ανάγκες της καθημερινότητας, υψηλά ενοίκια, δάνεια, στεγαστική ασφυξία, ακρίβεια, υπερεργασία για να επιβιώσουμε, δουλειά χωρίς δικαιώματα. Αυτή είναι η «ανάπτυξή» τους. Αυτή είναι η ζωή που επιφυλάσσουν για τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τη νεολαία, τους συνταξιούχους, τους μετανάστες, τις λαϊκές οικογένειες.
Η υπερεργασία δεν είναι «προσωπική επιλογή» όπως παρουσιάζεται. Είναι εξαναγκασμός. Ο εργαζόμενος δεν πληρώνεται για όλο τον κόπο που δίνει. Δουλεύει για να ζήσει, αλλά ταυτόχρονα δουλεύει και για να πλουτίζουν οι εκμεταλλευτές του. Και όσο αυξάνονται οι εργάσιμες ώρες και η εντατικοποίηση, τόσο μεγαλύτερο κομμάτι από τη ζωή του μετατρέπεται σε κέρδος για το κεφάλαιο.
Οι αστικές κυβερνήσεις μπορεί να αλλάζουν πρόσωπα και συνθήματα, αλλά υπηρετούν την ίδια πολιτική: την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου και τη μεταφορά των βαρών στις πλάτες του λαού. Μαζί τους, και η λογική του ταξικού συμβιβασμού, της αναμονής, της «υπεύθυνης στάσης» και της ταξικής ειρήνης που κυριαρχεί μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα και καλλιεργεί την αυταπάτη ότι εργαζόμενοι και εργοδοσία μπορούν να βρουν κοινό δρόμο.
Όμως καμιά κατάκτηση δεν ήρθε περιμένοντας άλλους να αγωνιστούν στη θέση μας. Μόνο όταν ο ίδιος ο εργαζόμενος πάρει την υπόθεση στα χέρια του, στο χώρο δουλειάς, στη συντεχνία, στον συλλογικό αγώνα, μπορεί να σπάσει η υποταγή.
Το ίδιο το σύστημα που τσακίζει τη ζωή του λαού είναι αυτό που γεννά τον πόλεμο, την προσφυγιά, τη μετανάστευση. Σε αυτά τα πλαίσια η ακροδεξιά βρίσκει έδαφος και είναι χρήσιμη στο σύστημα γιατί σπέρνει εθνικιστικό μίσος για να κρατά την εργατική τάξη διασπασμένη, αδύναμη και φοβισμένη. Ο μετανάστης όμως δεν είναι αντίπαλος του ντόπιου εργάτη. Είναι και αυτός θύμα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων και πολέμων, της λεηλασίας των λαών, της φτώχειας, της εκμετάλλευσης. Ντόπιοι και ξένοι εργάτες έχουν κοινό αντίπαλο, την εργοδοσία, το κράτος της, το καπιταλιστικό σύστημα του κέρδους.
Σήμερα, περισσότερο από πότε, μπορούν να καταλάβουν οι εργαζόμενοι ότι οι πόλεμοι δεν γίνονται για τα συμφέροντα τους. Είναι αποτέλεσμα των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών για τον έλεγχο της ενέργειας, των μεταφορών, των αγορών, τον γεωπολιτικό έλεγχο, προς όφελος του κεφαλαίου, τα οποία μεταφράζονται σε μεγαλύτερες θυσίες για τον εργαζόμενο, σε ακρίβεια, φτώχεια, μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες και βαθύτερη εμπλοκή των λαών στα σχέδια των ισχυρών. Στην Κύπρο τον ιμπεριαλισμό τον ζούμε καθημερινά, από τις βρετανικές βάσεις μέχρι τη μοιρασμένη μας πατρίδα. Η Πρωτομαγιά είναι γι’ αυτούς τους λόγους και μέρα πάλης ενάντια στην κατοχή, τη διχοτόμηση, τις ξένες βάσεις και στρατεύματα, την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, ντόπιοι και μετανάστες, δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν. Τους ενώνουν τα κοινά βάρη, η ίδια εκμετάλλευση, η ίδια ανάγκη για ζωή με δικαιώματα, ειρήνη και αξιοπρέπεια και δεν έχουν καμία δουλειά να θυσιάζονται για τα κέρδη των μονοπωλίων και τους πολέμους τους.
Η απάντηση δεν βρίσκεται στον εθνικισμό και την υποταγή. Βρίσκεται στην οργάνωση, στην ταξική ενότητα των καταπιεσμένων, στον συλλογικό αγώνα.
Η 1η Μάη δεν είναι αργία. Είναι απεργία. Είναι μέρα μνήμης, τιμής και αγώνα. Την 1η Μάη βγαίνουμε στον δρόμο. Συμμετέχουμε μαζί με την Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου στην απεργία και πορεία της Εργατικής Πρωτομαγιάς στη Λευκωσία. Γιατί μόνο ο οργανωμένος λαός μπορεί να σταθεί απέναντι στη βαρβαρότητα και να ανοίξει δρόμο για το δίκιο του.
Απαιτούμε:
- Μείωση του εργάσιμου χρόνου και κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.
- Καθολική επέκταση, εφαρμογή και αποκατάσταση της ΑΤΑ στο 100%.
- Μισθούς που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες.
- Oυσιαστικά μέτρα ασφάλειας και υγείας στην εργασία.
- Επαναφορά της Κυριακάτικης αργίας.
- Συλλογικές συμβάσεις εργασίας που θα κατοχυρώνουν τις σύγχρονες ανάγκες.
- Δουλειά και σπουδές με δικαιώματα για τη νεολαία, πραγματικά δωρεάν σπουδές με κάλυψη όλων των αναγκών των φοιτητών σε στέγαση, σίτιση, μετακινήσεις, βιβλία και αναλώσιμα.
- Πλήρη προστασία των συντάξεων από την ακρίβεια και καμία ανάγκη να δουλεύει ο συνταξιούχος για να επιβιώσει.
Ζήτω η Εργατική Πρωτομαγιά!
Ζήτω η ενότητα της εργατικής τάξης!
Εμπρός στον κοινό αγώνα του λαού της Κύπρου!
