Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου εκφράζει την οργή της για τον θάνατο μετανάστη εργάτη στη Λάρνακα, κατά τη διάρκεια επιχείρησης της Υπηρεσίας Αλλοδαπών και Μετανάστευσης στην πολυκατοικία Φιλάντα.
Δεν ήταν ο μόνος. Συνολικά τρεις μετανάστες εργάτες έπεσαν από μπαλκόνια και ακάλυπτους χώρους του κτηρίου στην προσπάθειά τους να διαφύγουν τη σύλληψη. Οι ιστορίες ανθρώπων να πηδούν στο κενό για να γλιτώσουν από την αστυνομία είναι απίστευτες, σοκαριστική αποτύπωση της βίας, του φόβου και της εξαθλίωσης που παράγει η σημερινή μεταναστευτική πολιτική. Και όμως, έχουν γίνει κανονικότητα.
Η κυβέρνηση και η Αστυνομία έχουν αίμα στα χέρια τους. Όταν άνθρωποι φτάνουν στο σημείο να πηδούν από τον τέταρτο όροφο για να γλιτώσουν τη σύλληψη, αυτό αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο της κυβερνητικής πολιτικής απέναντι στους φτωχούς, τους ξεριζωμένους και τους μετανάστες εργάτες.
Οι εικόνες από δεκάδες αστυνομικούς, αποκλεισμούς κτηρίων και επιχειρήσεις τρόμου σε εργατικές πολυκατοικίες δείχνουν ότι το κράτος αντιμετωπίζει τους μετανάστες ως εσωτερικό εχθρό. Την ίδια στιγμή που μεγάλα οικονομικά συμφέροντα εκμεταλλεύονται φθηνή και ανασφάλιστη εργασία, η καταστολή στρέφεται πάνω στα ίδια τα θύματα της εκμετάλλευσης. Αυτή η πολιτική και αυτή η αστυνόμευση είναι βαθιά ταξικές. Δεν προστατεύουν την κοινωνία. Προστατεύουν ένα σύστημα που χρειάζεται φθηνούς, φοβισμένους και χωρίς δικαιώματα εργάτες.
Αυτές οι ενέργειες δεν κάνουν τη Λάρνακα πιο ασφαλή. Η πόλη ακολουθεί με ευθύνη και των τοπικών αρχών όλο και περισσότερο τον μοντέλο της Λεμεσού, όπου τα πάντα οργανώνονται γύρω από τον τουρισμό ως προϊόν, τα επενδυτικά συμφέροντα και την κερδοφορία του μεγάλου κεφαλαίου, ενώ την ίδια στιγμή η εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα πληρώνουν το τίμημα, μέσα από συνεχώς αυξανόμενα ενοίκια, ακρίβεια σε βασικά είδη, ανασφάλεια, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής και εντατικοποίηση της καταστολής. Οι πολιτικές και η δημόσια διαχείριση του αφηγήματος περί γκετοποίησης και παρανομίας, συνολικά επιχειρούν να διχάσουν τους εργαζόμενους, να στρέψουν τον έναν φτωχό απέναντι στον άλλο και να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού για τον πραγματικό στόχο: την προστασία της κερδοφορίας και της εξουσίας όσων μετατρέπουν τις πόλεις και τις ζωές μας σε εμπόρευμα.
Το συγκεκριμένο περιστατικό, λοιπόν, δεν είναι ούτε «ατύχημα» ούτε απλά «τραγωδία», σαν να πρόκειται για περιστατικό χωρίς θύτες. Είναι αποτέλεσμα της όλο και πιο βίαιης πολιτικής της ΕΕ και της κυπριακής κυβέρνησης απέναντι στους μετανάστες, της ποινικοποίησης της φτώχειας και της καθημερινής τρομοκράτησης ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στο περιθώριο κάτω από πάρα πολύ αντίξοες συνθήκες. Σε μια εποχή τεράστιων τεχνολογικών και κοινωνικών δυνατοτήτων, άνθρωποι πεθαίνουν κυνηγημένοι επειδή δεν έχουν χαρτιά, στέγη, προστασία και δικαιώματα.
Απαιτούμε πλήρη διερεύνηση των συνθηκών της επιχείρησης και απόδοση ευθυνών. Καμία συγκάλυψη. Καμία ανοχή στον κυβερνητικό και κρατικό αυταρχισμό και στον κοινωνικό κανιβαλισμό που στρέφει τους εργαζόμενους ενάντια στους πιο αδύναμους.
