Οι πρόσφατες παρεμβάσεις γύρω από την επανέναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό επαναφέρουν για ακόμη μία φορά τη συζήτηση στο ίδιο πλαίσιο που κυριαρχεί τις τελευταίες δεκαετίες. Ένα πλαίσιο που αντιμετωπίζει το Κυπριακό, κυρίως ως ζήτημα διαπραγματευτικής διαδικασίας και όχι ως πρόβλημα εισβολής, κατοχής, ιμπεριαλιστικών παρεμβάσεων και συνεχούς διαμόρφωσης νέων τετελεσμένων σε βάρος του κυπριακού λαού, των προσφύγων και του δικαιώματος επιστροφής στις πατρογονικές τους εστίες.
Η συζήτηση για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων δεν μπορεί να αποσυνδέεται από την πραγματικότητα που διαμορφώνεται καθημερινά στα κατεχόμενα. Η συνεχιζόμενη κατοχή, ο εποικισμός, η δημογραφική αλλοίωση, η οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση των κατεχομένων στην Τουρκία και η προώθηση πολιτικών δύο κρατών συνιστούν νέα τετελεσμένα που βαθαίνουν τη διχοτόμηση και δυσκολεύουν ακόμη περισσότερο την προοπτική μιας πραγματικά επανενωμένης και ανεξάρτητης Κύπρου.
Δεν αρκεί η επίκληση της επανέναρξης των συνομιλιών ούτε η επιστροφή σε προηγούμενα σημεία της διαδικασίας ως να μην μεσολάβησαν χρόνια νέων αρνητικών εξελίξεων. Το ουσιαστικό ερώτημα είναι ποια πορεία μπορεί να ανακόψει την παγίωση των τετελεσμένων της κατοχής και να αντιμετωπίσει τις αιτίες που την παράγουν.
Η μέχρι σήμερα εμπειρία δείχνει ότι οι επανειλημμένες διαδικασίες υπό την επιτήρηση των ίδιων κέντρων δεν οδήγησαν σε λύση. Ο κυπριακός λαός δεν είναι υπεύθυνος για τη μη λύση του Κυπριακού, αλλά το κύριο θύμα μιας κατάστασης που συντηρείται εδώ και δεκαετίες μέσα από την κατοχή, τις ξένες παρεμβάσεις και τη διαρκή παραγωγή νέων τετελεσμένων. Την ίδια στιγμή, η μη λύση δεν αποτελεί ουδέτερη κατάσταση, αφού επιτρέπει την εδραίωση νέων τετελεσμένων, ενώ και μια κακή λύση που θα νομιμοποιεί ή θα μονιμοποιεί τα αποτελέσματα της εισβολής και της κατοχής δεν μπορεί να αποτελέσει διέξοδο για τον κυπριακό λαό.
Η ΚΠΚ επαναλαμβάνει ότι το Κυπριακό δεν μπορεί να προσεγγίζεται αποκλειστικά ως δικοινοτικό πρόβλημα ή ως τεχνικό ζήτημα συνταγματικών ρυθμίσεων. Πρόκειται κύρια για πρόβλημα κατοχής, ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή, στρατηγικών συμφερόντων ξένων δυνάμεων και τη διαρκή επιδίωξη ελέγχου της Κύπρου λόγω της γεωστρατηγικής της θέσης. Οι εξελίξεις στην περιοχή επιβεβαιώνουν επίσης ότι τους πολέμους, τις συγκρούσεις και τους ανταγωνισμούς των ισχυρών δεν τους πληρώνουν τα μεγάλα συμφέροντα που τους σχεδιάζουν, αλλά οι λαοί, που υφίστανται τις συνέπειες της προσφυγιάς, της φτώχειας, της ανασφάλειας και της καταστροφής.
Απέναντι στις εξελίξεις αυτές και σε νέες που θα έρθουν ενάντια στα συμφέροντα του λαού μας, απαιτείται επαγρύπνηση και αντίσταση σε κάθε νέα προσπάθεια νομιμοποίησης των κατοχικών τετελεσμένων ή μετατροπής τους σε βάση μελλοντικών διευθετήσεων.
Η υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, η αποτροπή νέων τετελεσμένων, η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των προσφύγων, του λαού μας συνολικά, η πάλη ενάντια στην κατοχή, τις εγγυήσεις, τους ξένους στρατούς και τις πολιτικές που τα συντηρούν, παραμένουν αναγκαίες προϋποθέσεις για οποιαδήποτε δίκαιη και βιώσιμη προοπτική για τον τόπο και τον λαό μας.
Ο αγώνας για την υπεράσπιση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, για τερματισμό της κατοχής και την ανατροπή των τετελεσμένων της, δεν μπορεί και δεν θα γίνει από τις ίδιες δυνάμεις και στους ίδιους μηχανισμούς που διαχειρίζονται το Κυπριακό εδώ και δεκαετίες αναπαράγοντας τη διχοτόμηση. Προϋποθέτει κοινή πάλη της εργατικής τάξης και του μαζικού λαϊκού κινήματος Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, απέναντι στην κατοχή, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και τον εθνικισμό.
Εμείς τονίζουμε ότι δεν μας αφήνουν αδιάφορους οι εξελίξεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αυτή την περίοδο. Λέγοντας αυτό αναφέρουμε ότι μας ανησυχεί το ότι οι εξελίξεις είναι αποκομμένες από τη λαϊκή δράση και τα πραγματικά συμφέροντα της εργατικής τάξης και του λαού της χώρας μας. Η ενότητα της εργατικής τάξης, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, είναι η μόνη πραγματική δύναμη ενάντια στη διχοτόμηση. Παλεύουμε για να δημιουργηθεί με τον λαϊκό αγώνα το έδαφος για απελευθέρωση της σκλαβωμένης πατρίδας και επανένωση του λαού μας. Η πάλη για το Κυπριακό πρόβλημα είναι άρρηκτα δεμένη με την πάλη της εργατικής τάξης και των συμμάχων της, συνολικά του μαζικού λαϊκού κινήματος, για να ανοίξει ο δρόμος για την κατάργηση της ταξικής σκλαβιάς, της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης, αυτής που συνεχώς θα γεννά νέες κρίσεις, πολέμους, εθνικούς διαχωρισμούς, μοιρασμένες πατρίδες και αδικία.
Γραφείο Κυπριακού της Κομμουνιστικής Πρωτοβουλίας Κύπρου
