Οι φετινές μαύρες επέτειοι του προδοτικού πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής συμπίπτουν με μια περίοδο κατά την οποία εντείνονται οι επικίνδυνες διεργασίες γύρω από το Κυπριακό. Οι ιμπεριαλιστικοί σχεδιασμοί στην Ανατολική Μεσόγειο κλιμακώνονται, ενώ πληθαίνουν τα δημοσιεύματα και οι παρεμβάσεις που προετοιμάζουν το έδαφος για νέες διευθετήσεις, με επίκεντρο μια λεγόμενη «χαλαρή ομοσπονδία», που στην ουσία συνιστά συνομοσπονδία και παγίωση δύο κρατικών οντοτήτων, αλλά και την αντικατάσταση του συστήματος των εγγυήσεων από ένα νέο NATOϊκό πλαίσιο «ασφάλειας», με την ακόμη βαθύτερη ενσωμάτωση της Κύπρου στους σχεδιασμούς του ΝΑΤΟ.
Οι εξελίξεις αποτελούν συνέχεια της ίδιας στρατηγικής που γέννησε το Κυπριακό πρόβλημα. Το προδοτικό πραξικόπημα της Χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β΄ και η τουρκική εισβολή που ακολούθησε υπήρξε το αποκορύφωμα μιας μακρόχρονης πορείας, κατά την οποία ξένες ΝΑΤΟϊκες ιμπεριαλιστικες επεμβάσεις εργαλειοποίησαν και ενίσχυσαν τον εθνικισμό-σωβινισμό, οδηγώντας στη βίαιη διαίρεση της χώρας και του λαού μας, για να επιβάλουν τα συμφέροντά τους στην περιοχή.
Πενήντα δύο χρόνια μετά, η κατοχή και ο διαχωρισμός του λαού μας συνεχίζεται, οι πρόσφυγες παραμένουν μακριά από τις εστίες τους, ο εποικισμός εδραιώνεται και οι ίδιες δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στη διαμόρφωση του προβλήματος επιχειρούν να παρουσιάσουν ως «λύση» νέες διευθετήσεις που παγιώνουν τα αποτελέσματα του εγκλήματος του 1974. Η λεγόμενη «χαλαρή ομοσπονδία» η οποία προωθείτε δεν αποτελεί ομοσπονδιακή λύση, αλλά συνομοσπονδιακή διευθέτηση, δηλαδή μια μορφή λύσης δύο κρατών, που διατηρεί και νομιμοποιεί τον εθνοτικό διαχωρισμό. Αντίστοιχα, η αντικατάσταση των εγγυητριών δυνάμεων από ένα νέο NATOϊκό πλαίσιο «ασφάλειας» δεν απαλλάσσει την Κύπρο από την εξάρτηση, αλλά επιχειρεί να τη μετατρέψει ακόμη πιο βαθιά σε ορμητήριο των ευρωατλαντικών σχεδιασμών στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου αποτίει φόρο τιμής στους κομμουνιστές, στους δημοκράτες αντιστασιακούς και σε όλους όσοι αντιστάθηκαν στο προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή, υπερασπίστηκαν την Κυπριακή Δημοκρατία και έδωσαν ακόμη και τη ζωή τους απέναντι στα σχέδια του ιμπεριαλισμού.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαιτείται η κοινή πάλη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων εργαζομένων απέναντι τόσο στην κατοχή όσο και στους σχεδιασμούς που επιχειρούν να μονιμοποιήσουν τον διαχωρισμό του λαού μας. Η λύση δεν μπορεί να προκύψει από νέες ιμπεριαλιστικές διευθετήσεις ούτε από τη βαθύτερη εμπλοκή της Κύπρου στους ευρωατλαντικούς σχεδιασμούς.
Η ΚΠΚ επαναβεβαιώνει τη θέση της για μια Κύπρο ακέραιη, ανεξάρτητη, χωρίς κατοχικά στρατεύματα, ξένες βάσεις, εγγυητές και κάθε μορφή ξένης στρατιωτικής παρουσίας. Για μία πατρίδα, μία κρατική οντότητα, μία κυριαρχία, μία διεθνή προσωπικότητα και μία ιθαγένεια, με έναν λαό που θα περιλαμβάνει Ελληνοκύπριους, Τουρκοκύπριους, Αρμένιους, Μαρωνίτες και Λατίνους, χωρίς εθνοτικούς διαχωρισμούς και διακρίσεις. Ένα λαό ανεξάρτητα γλώσσας και θρησκείας. Ένα κράτος που αναγνωρίζει και σέβεται τις εθνικές, γλωσσικές, θρησκευτικές και άλλες ιδιαιτερότητες (πχ παραδόσεις, πολιτιστικές ιδιαιτερότητες κτλ). Μία ενιαία οικονομία και θεσμούς η οποία θα αναδεικνύει την πραγματική, ταξική φύση της αντιπαράθεσης, ότι η σύγκρουση είναι ανάμεσα σε εργαζόμενους και κεφαλαιοκράτες και την εξουσία τους, ανεξάρτητα γλώσσας και θρησκείας.
Ταυτόχρονα επαναβεβαιώνουμε ότι η πάλη για την απελευθέρωση και επανένωση της Κύπρου δεν μπορεί να αποσπαστεί από την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το καπιταλιστικό σύστημα που γεννά πολέμους, κατοχή και διχοτόμηση. Μόνο η οργανωμένη κοινή δράση της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων μπορεί να ανοίξει τον δρόμο για μια πραγματικά ελεύθερη, ανεξάρτητη και επανενωμένη πατρίδα.
Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου
15/07/2026
