Σαν σήμερα, το 1945, η ανθρωπότητα γνώρισε την απόλυτη φρίκη με την ρίψη της πρώτης ατομικής βόμβας στην πόλη Χιροσίμα της Ιαπωνίας, από τις ΗΠΑ. Ήταν το μεγαλύτερο έγκλημα που διέπραξε ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός.
Τρεις μέρες μετά, στις 9 Αυγούστου, η κατά 40% ισχυρότερη από αυτή της Χιροσίμα, βόμβα πλουτωνίου, έπληξε την πόλη Ναγκασάκι.
Το πυρηνικό ολοκαύτωμα στις δύο πόλεις σκότωσαν εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, στην πλειοψηφία τους αμάχους.
Πολύ περισσότεροι πέθαναν αργότερα ή έπαθαν σημαντικές βλάβες στην υγεία τους εξαιτίας της ραδιενέργειας. Οι ολέθριες επιπτώσεις στην υγεία και στο περιβάλλον συνεχίζουν να είναι αισθητές μέχρι σήμερα.
Στη Χιροσίμα μεταξύ των θυμάτων υπήρχε και σημαντικός αριθμός κρατουμένων στην μεγάλη στρατιωτική φυλακή της πόλης, όπου κρατούνταν αντιφρονούντες στο φασιστικό καθεστώς της Ιαπωνίας, κομμουνιστές ή και στρατιώτες που δεν θέλησαν να συμμετάσχουν στον πόλεμο.
Η χρήση των ατομικών βομβών δεν υπαγορεύτηκε από στρατιωτική ανάγκη, όπως προσπάθησε να δικαιολογηθεί ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Τρούμαν. Η ηγεσία της Ιαπωνίας είχε ήδη συνθηκολογήσει και απέμενε το τυπικό της παράδοσης.
Οι ΗΠΑ προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν το μονοπώλιο που απολάμβαναν τότε στον πυρηνικό οπλισμό και το χρησιμοποίησαν αφενός για να εκφοβίσουν τους λαούς που μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ζητούσαν την ελευθερία τους, και αφετέρου ως «όπλο» και προειδοποίηση ενάντια στην ΕΣΣΔ που κέρδιζε κύρος από την τεράστια συμβολή της στη συντριβή του ναζισμού, αλλά και το Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα που ήταν σε διαρκή άνοδο.
81 χρόνια μετά, η ανθρωπότητα βρίσκεται ξανά αντιμέτωπη με τον εφιάλτη του πολέμου και της πυρηνικής απειλής. Οι αντιπαραθέσεις ανάμεσα στις μεγάλες ιμπεριαλιστικές δυνάμεις οξύνονται, οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται παγκόσμια και οι λαοί πληρώνουν το τίμημα των γεωπολιτικών ανταγωνισμών.
Η γενοκτονία συνεχίζεται στη Γάζα, όπως και ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία, οι πολεμικές συγκρούσεις στον Λίβανο, το Ιράν και γενικότερα στην Μέση Ανατολή. Μπροστά στην αύξηση του κέρδους των μονοπωλίων, τον έλεγχο των φυσικών πόρων και των αγορών, οι ιμπεριαλιστές είναι αδίστακτοι και δεν πρόκειται να σταματήσουν σε κανένα έγκλημα.
Η στρατηγική των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ, προκαλεί την τεράστια αύξηση των εξοπλισμών και πολεμικών δαπανών, την ώρα που οι λαοί υποφέρουν από την ακρίβεια, την ανεργία, την υποβάθμιση της υγείας, της παιδείας και της προστασίας του φυσικού πλούτου, με τις πυρκαγιές να σπέρνουν τον όλεθρο αυτές τις μέρες σε όλη την Ευρώπη.
Στην Κύπρο η πυρκαγιά που ξέσπασε στο Πεδίο Βολής Καλού Χωριού προκλήθηκε κατά τη διάρκεια κοινής στρατιωτικής άσκησης της Εθνικής Φρουράς με «συμμαχικές» δυνάμεις. Πρόκειται για μια ακόμη απόδειξη των κινδύνων που συνεπάγεται η ολοένα βαθύτερη εμπλοκή της Κύπρου στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και των συμμάχων τους.
Οι αποφάσεις της τελευταίας Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ επιβεβαιώνουν αυτούς τους σχεδιασμούς, που περιλαμβάνουν ακόμα και την χρήση πυρηνικών όπλων. Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η Ευρωπαϊκή Ένωση, που ενισχύει τη στρατιωτικοποίηση της και χρηματοδοτεί την πολεμική οικονομία.
Η κυπριακή κυβέρνηση συμμετέχει ενεργά σε αυτούς τους σχεδιασμούς, μετατρέποντας τη χώρα σε ορμητήριο πολέμου και καθιστά τον λαό μας στόχο πιθανών αντιποίνων, την ώρα που μας φέρνουν όλο και πιο κοντά στον κίνδυνο μιας γενικευμένης σύγκρουσης.
Οι βρετανικές βάσεις στο νησί εμπλέκονται όλο και πιο βαθιά στις πολεμικές συγκρούσεις, λιμάνια, αεροδρόμια και στρατόπεδα αξιοποιούνται από το ΝΑΤΟ και το Ισραήλ για πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ οι ΝΑΤΟικές βάσεις επεκτείνονται.
Η μνήμη της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι δεν είναι μια απλή ιστορική επέτειος. Είναι κάλεσμα αγώνα ενάντια στον πόλεμο, τον ιμπεριαλισμό και το βάρβαρο καπιταλιστικό σύστημα που γεννά πολέμους, φτώχεια και δυστυχία.
Η Κομμουνιστική Πρωτοβουλία Κύπρου καλεί τον λαό σε ενίσχυση της πάλης για:
- Κατάργηση των πυρηνικών όπλων
- Κλείσιμο των βάσεων του θανάτου στην Κύπρο
- Απεμπλοκή της χώρας μας από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιασμούς
- Αλληλεγγύη και κοινό αγώνα των λαών για τερματισμό της γενοκτονίας και των πολέμων.
Η πάλη για να μη ζήσουμε νέα Χιροσίμα και Ναγκασάκι, είναι αναπόσπαστα δεμένη με την πάλη για τον τερματισμό της τουρκικής κατοχής, για την αποδέσμευση από τους σχεδιασμούς και τις ενώσεις του κεφαλαίου, όπως είναι η ΕΕ. Είναι δεμένη με την πάλη για την ειρήνη, τη φιλία και αλληλεγγύη των λαών, για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για μια άλλη κοινωνία με την εξουσία στα χέρια της εργατικής τάξης.
