Σαν σήμερα, πριν από 100 χρόνια, πραγματοποιείται στη Λεμεσό το Ιδρυτικό Συνέδριο του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου (ΚΚΚ). Είχε προηγηθεί μια διεργασία χρόνων, καθώς οι πρώτοι σοσιαλιστικοί πυρήνες στην Κύπρο εμφανίζονται ήδη στα τέλη της δεκαετίας του 1910. Τα νέα της Οκτωβριανής Επανάστασης έφτασαν και στην αποικιοκρατούμενη Κύπρο, δίνοντας νέα ώθηση στον αγώνα των εργατών ενάντια στη μισθωτή εκμετάλλευση.
Η δράση του ΚΚΚ αναπτύχθηκε κάτω από ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες καθ’ όλη τη διάρκεια της 18χρονης πορείας του. Παρά τον αρχικό αιφνιδιασμό της ηγεσίας του, το ΚΚΚ συμμετείχε στην εξέγερση των Οκτωβριανών του 1931. Ως αποτέλεσμα, στις 26 Οκτωβρίου, ο Βάτης και ο Σκελέας συνελήφθησαν και, χωρίς να καταδικαστούν από δικαστήριο, εξορίστηκαν στην Αγγλία. Με το διάταγμα της 16ης Αυγούστου 1933, το Κόμμα τέθηκε και επίσημα εκτός νόμου. Παρά ταύτα, ο αγώνας συνεχίστηκε, διευρύνοντας την επιρροή του ακόμη και κάτω από συνθήκες παρανομίας, μέσω της παρέμβασής του στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Παράλληλα, το ΚΚΚ τίμησε τον προλεταριακό διεθνισμό ως μέλος της Κομμουνιστικής Διεθνούς αλλά και με τη συμμετοχή Κυπρίων κομμουνιστών στις Διεθνείς Ταξιαρχίες και στα αντιφασιστικά μέτωπα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Το 5ο Συνέδριο του ΚΚΚ, το 1944, ήταν και το τελευταίο. Τα ακριβή αίτια και οι συνθήκες που οδήγησαν στην αυτοδιάλυση του ΚΚΚ χρήζουν περαιτέρω ιστορικής μελέτης.
Έναν αιώνα μετά, η ιστορική παρακαταθήκη του ΚΚΚ παραμένει ζωντανή. Οι κοινωνικές συνθήκες μπορεί να έχουν μερικώς αλλάξει, όμως οι βασικές αιτίες που γέννησαν την ανάγκη για ένα επαναστατικό εργατικό κόμμα εξακολουθούν να υπάρχουν. Σε αυτή την ιστορική συνέχεια εντάσσεται και η δράση της ΚΠΚ σήμερα.
Με αυτή την παρακαταθήκη ως οδηγό, οι Κύπριοι κομμουνιστές οφείλουμε να εντείνουμε την πάλη μας για μια δίκαιη λύση του Κυπριακού, για την απελευθέρωση και επανένωση του συνόλου του λαού μας, με τερματισμό της τουρκικής κατοχής και εξάλειψη όλων των συνεπειών της. Μόνο ένα επαναστατικό κόμμα, που συσπειρώνει την πρωτοπορία της εργατικής τάξης ανεξαρτήτως κοινότητας, καταγωγής, γλώσσας ή θρησκείας, μπορεί να κατευθύνει τον αντικατοχικό αγώνα και την πάλη για μια Κύπρο ακέραιη και ανεξάρτητη, χωρίς ξένους εγγυητές και προστάτες και μακριά από ιμπεριαλιστικές, δοσμένες λύσεις. Μια λύση προϊόν της ίδιας της πάλης του λαού, για μια κοινωνία απαλλαγμένη από την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Εμείς, ως μέλη της ΚΠΚ, παίρνουμε θάρρος και δύναμη από τους πολιτικούς μας προγόνους και δίνουμε την υπόσχεση ότι, παρά τον αρνητικό συσχετισμό δυνάμεων, θα συνεχίσουμε με απόλυτη πίστη να αγωνιζόμαστε για την υλοποίηση των οραμάτων των πρωτοπόρων κομμουνιστών, που πριν από έναν αιώνα έθεσαν τις βάσεις για την οργανωμένη πάλη της κυπριακής εργατικής τάξης, με σκοπό την οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομουνισμού.
100 χρόνια μετά, συνεχίζουμε τον αγώνα.
