Οκτώ άνθρωποι νεκροί. Άνθρωποι που πνίγηκαν στη θάλασσα. Άνθρωποι που είχαν οικογένειες, παιδιά, γονείς, όνειρα. Και κάποιοι ακόμη αγνοούνται, ενώ οι έρευνες συνεχίζονται.
Κι όμως, μέσα σε αυτή την τραγωδία, δεν άργησαν να εμφανιστούν οι γνωστοί εθνικιστές με τα απάνθρωπα σχόλια και τις χαιρεκακίες τους.
Ας το πούμε καθαρά: όποιος μπορεί να χαίρεται με τον θάνατο ανθρώπων επειδή γεννήθηκαν στην «άλλη πλευρά», δεν υπερασπίζεται την Κύπρο. Υπερασπίζεται τον εθνικισμό στην πιο σάπια και απάνθρωπη μορφή του.
Για έναν κομμουνιστή, η ανθρώπινη ζωή δεν έχει εθνικότητα, θρησκεία ή σημαία. Δεν υπάρχει «δικός μας νεκρός» και «δικός τους νεκρός». Υπάρχει νεκρός άνθρωπος.
Και αν κάποιοι θεωρούν ότι ο θάνατος ενός Τουρκοκύπριου, ενός Τούρκου ή οποιουδήποτε ανθρώπου στα νερά της Κερύνειας είναι λόγος για πανηγυρισμούς, ας ξέρουν πως η δική μας αντίληψη για την Κύπρο βρίσκεται ακριβώς στον αντίποδα της δικής τους.
Δεν θα αφήσουμε τον εθνικισμό να μας μάθει να μισούμε τον άνθρωπο. Η εργατική τάξη και ο λαός της Κύπρου, δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από το μίσος, τη χαιρεκακία και τον σωβινισμό. Έχουν κάθε συμφέρον να σταθούν απέναντι σε εκείνους που τους χωρίζουν, τους δηλητηριάζουν και τους προετοιμάζουν να βλέπουν τον διπλανό τους ως εχθρό.
Στους νεκρούς, σεβασμός. Στους αγνοούμενους, ελπίδα και αγωνία για τη διάσωσή τους. Στις οικογένειές τους, αλληλεγγύη. Και στους εθνικιστές που πανηγυρίζουν πάνω από πνιγμένους ανθρώπους, μία μόνο απάντηση: Δεν μας εκπροσωπείτε. Δεν μιλάτε στο όνομά μας. Και πάνω απ’ όλα, δεν θα μας κάνετε να πάψουμε να είμαστε άνθρωποι
